Νεομάρτυρες οι δυο Ρώσοι που είχαν αιχμαλωτιστεί από τον ISIS: Εκτελέστηκαν γιατί δεν ασπάστηκαν τον ισλαμ

 

 

dsaf

Τραγικό τέλος για τους δύο Ρώσους στρατιώτες που κατάφερε να αιχμαλωτίσει τις προηγούμενες ημέρες το Ισλαμικό Κράτος στην Ανατολική Συρία.

Οι δύο Ρώσοι στρατιώτες δεν ασπάστηκαν δημόσια το Ισλάμ και να ενταχθούν στις τάξεις του ISIS και έτσι εκτελέστηκαν.

Τα ονόματα των δύο στρατιωτών ήταν  Ρομάν Ζαμπολότνι 39 χρονών και Γκριγκόρι Τσουρκάνου 38 χρονών οι οποίοι εργαζόντουσαν στην ιδιωτική εταιρία παροχής ασφάλειας,  Wagner Private Military Company η οποία θέλει να δραστηριοποιηθεί και στην Ελλάδα.

η συνεχεια..

http://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/636870_i-isis-ektelese-toys-dyo-aihmalotoys-rosoys-stratiotikoys

Advertisements

«Ἄν δέ μάθομε τί λογῆς μᾶς ἔκανε ὁ Θεός,δέν θά καταλάβομε τί λογῆς μᾶς ἔκανε ἡ ἁμαρτία»

Adam_kai_Eua_06

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Προφῆται προεκήρυξαν, ἀπόστολοι ἐδίδαξαν, μάρτυρες ὁμολόγησαν καί ἡμεῖς ἐπιστεύσαμεν ὅτι σύ εἶ Χριστέ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ , ὁ Λυτρωτής τοῦ κόσμου».

Ἔχοντας ὑπ’ὅψιν, τήν ἀγιοπνευματικήν αὐτήν διδασκαλίαν, τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας μας, ἄς προσπαθήσουμε ἀδελφοί νά διατηρήσουμε άμόλυντη τήν ἀνθρώπινη φύση μας διά τῆς συνεχοῦς μετανοίας καί τηρήσεως τῶν ἐντολῶν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ . Ἐπειδή, ἄν δέν καθαρθεῖ (ἡ φύση μας) ἀπό τό Ἄγιο Πνεῦμα καί δέν γίνει ὅπως ἦταν ἐξ ἀρχῆς, εἶναι ἀδύνατον νά καταστεῖ ἕνα σῶμα καί ἕνα πνεῦμα μέ τόν Χριστό καί τώρα καί κατά τήν μέλλουσα συνάρθρωση τῶν σωζωμένων σ’Αὐτόν.

Γιατί ἡ δύναμη τοῦ Πνεύματος πού προκαλεῖ αὐτήν τή συνοχή καί τήν ἕνωση, δέν συνηθίζει νά συμπληρώνει τό νέο χιτῶνα τῆς Χάρης, συρράπτοντας ἕνα κουρέλι παλιωμένο στά πάθη. (Ἄγ.Γρηγόριος ὁ Σιναϊτης, Φιλοκαλία, κεφ.41, σελ.183)[1].

Ἐντούτοις, ὑπάρχουν σήμερα συστήματα καί ὑποτελεῖς σ’αὐτά ἀνθρωπάκια, δικτάτορες τῆς μειοψηφίας πού σπρώχνουν στήν ἀσχημοσύνη, (κατά τόν Ἀπ. Παῦλο) καί στή δυστυχία συνανθρώπους μας, εἴτε μεμονωμένα ἄτομα εἴτε ὁμάδες ἀτόμων, προβάλλοντες ἑνώπιόν μας τήν παραφύσιν ἐξαίρεση ὡς δῆθεν κανόνα καί τρόπο ζωῆς γιά ὅλους !!!                  Δηλαδή, θέλω νά πῶ τίς ἀρρωστημένες, ἀφύσικες, πρακτικές συμπεριφορᾶς καί κουλτούρας.

Ἐνῶ ἀντίθετα, τήν φυσική καί  τήν ὑπερ-φύσιν πνευματική βιοτή τῆς πλειοψηφίας τῶν ἀνθρώπων καί τῶν κοινωνιῶν, τή χλευάζουν προκλητικά, τήν ἀδικοῦν καί ἐν πολλοῖς τή θέτουν ὑπό διωγμόν μέ κάθε εἴδους ψευδῆ προπαγάνδα, ὑβρίζοντας τούς ἐν ἀληθείᾳ καί δικαιοσύνῃ σκεπτομένους συνανθρώπους μας.[2]

Ἀς γίνει τό λοιπόν γνωστό, ὅτι ὁσονούπω θά λειτουργήσουν φανερά οἱ πνευματικοί νόμοι καί ὁ καθένας θά θερίσει ὅ,τι σπέρνει. Τότε θά δοῦμε ποῦ θά καταλήξουν ὅλοι αὐτοί πού ἐξαιτίας τιποτένιου ψευδοκέρδους, μέ ἄκομψο τρόπο, χωρίς ἐντροπή καί φόβο Θεοῦ, παγιδεύουν δυστυχεῖς ἀσθενεῖς συνανθρώπους μας καί τούς προτρέπουν σέ παραφύσιν καταστάσεις καί μεθόδους, βλασφημῶντες τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, περιφρονώντας τήν ὀμορφιά καί τό Ἴδιον χάρισμα ἑκάστου φύλου, ἄρρενος καί θήλεως καθώς ἐπίσης καί Αὐτόν τοῦτον, τόν Δημιουργόν Τριαδικό Θεόν, μέ τελικό σκοπό καί στόχο τόν ἀφανισμό τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Ἐρώτησις: λήθεια, ἄραγε, δέν γνωρίζουν τό γεγονός, ὅτι ὁδηγοῦνται καί ὁδηγοῦν στήν αὐτοκτονία καί αὐτοκαταστροφή ἑαυτούς καί ἀλλήλους, ἐφ΄ὅσον ἀρνοῦνται τήν γέννηση  ἀπογόνων, τήν χαρά, τήν ἐλευθερία, τήν ἀνάπαυση, τήν ὀμορφιά καί τήν διαιώνιση τῆς οἰκογένειας καί μέσω αὐτῆς, τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων; Χάθηκε καί ἡ στοιχειώδης λογική;

Ἐμεῖς προσευχόμαστε γιά  ὅλους αὐτούς τούς ἀδελφούς μας, μέ τούς ὁποίους ἔχουμε συγγένεια αἵματος[3] ἀφοῦ Πατέρας καί Δημιουργός ὅλων ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁ Τριαδικός Θεός.

Γνωρίζουμε ἐπίσης ὅτι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστός, στήν ἐπίγεια πρώτη παρουσία Του, δέν ἀποστράφηκε κανέναν ἁμαρτωλό, ἀλλά τήν ἁμαρτία.Τί εἶναι ἡ ἁμαρτία; Ὅ,τι ἀντίκειται στούς φυσικούς νόμους πού ὁ ἵδιος ὁ Θεός ἔθεσε γιά τήν ἁρμονική καί  ἀδιατάρακτη διαιώνιση τῆς δημιουργίας Του.Ἀντίθετα συνέφαγε μέ ἁμαρτωλούς καί συνιστοῦσε θεϊκῶ τῶ τρόπῳ, τοῖς πᾶσι  πανταχοῦ μετανοεῖν ἐνῶ στηλίτευσε καί  φαρισαίους καί γραμματεῖς καί τραπεζίτες. Πῆρε μάλιστα στά Πανάγια χέρια Του, μαστίγιο καί σκόρπισε τό ἐμπόρευμα,[4] ἀνέτρεψε τίς τράπεζες, τά καθίσματα πού ἐκάθηντο οἱ τοκογλύφοι ὅπως καί τά κέρματα σάν ἄλλα σκουπίδια, τά πέταξε στά πόδια τῶν συναλλασομένων, ὡς ἄχρηστα, στηλιτεύοντας ἔτσι τήν ἐκμετάλλευση τῶν ὀλίγων βασανιστῶν πρός τούς πολλούς καί τίμιους.

Τέλος τώρα, τί νά ποῦμε; Ἀναμένουμε μέ πόνο καί δάκρυα προσευχόμενοι λίγο πρίν τήν δευτέρα ἔνδοξο παρουσία Του, στόν Ἰησοῦ.

 

Ζῆ Κύριος ὁ Θεός. Ἔρχεται. Οὐ νυστάξει.

Ναί , ἔρχου Κύριε Ἰησοῦ. Ἀμήν.

[1]<< Θυμηθῆτε ἐδῶ, τίς μπαλωμένες κουρελοῦδες, ἤτοι τά κράτη τά ἀπαρτίζοντα τήν Ε.Ε, πῶς ξεφτίζουν ἔως ὅτου διαλυθοῦν παντελῶς, χωρίς ἐπιστροφή>>.

[2] Βλέπε τήν ἁήθη ἐπίθεση κάποιων ἀνεγκέφαλων, ἐναντίον τοῦ σπουδαίου Ρωμιοῦ, τίμιου καί γίγαντα ἀθλητῆ Βασιλείου Τσιάρτα, πού τόλμησε νά εἰπῆ τά αὐτονόητα, ὡς άκριβής γνώστης τῆς ψυχολογίας τῶν νέων καί νεανίδων, διακρίνοντας ἀκριβῶς τό παραφύσιν, τό σάπιο καί άρρωστημένο, ἀπό τό ὑγιές, τό τίμιο καί τό κατά φύσιν πού ὀφείλουμε οἱ μεγαλύτεροι νά διδάσκουμε παιδαγωγώντας τούς νεώτερους, τά παιδιά μας, τούς ἀθλητές μας, τήν μαθητιῶσα καί ἐργαζομένη νεολαία μας, δηλαδή τίς ἐπόμενες γενιές  τῆς πατρίδος μας. Εὖγε Βασίλειε Τσιάρτα. Ὁ Χριστός νά σέ εύλογεῖ παιδί μου.

[3] «ὁ Θεός ὁ ποιήσας τόν κόσμο καί πάντα τά ἐν αὐτῶ, οὗτος οὑρανοῦ καί γῆς Κύριος ὑπάρχων…ἐποίησέ τε ἐξ ἑνός αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων»(Πράξ.ἀποστ. κεφ.ιζ΄, στίχ.24-26)

[4]« Θά λέγαμε σήμερα τά ναρκωτικά, τά νοθευμένα ποτά καί τρόφιμα, τά κάθε εἴδους χάπια καί ἄλλα πού ἐντρέπομαι νά γράψω ἐδῶ».

Σάββας Ηλιάδης, Προς τι η έκπληξη με τα τερατουργούμενα των ημερών μας;

Αποτέλεσμα εικόνας για έκπληξη οικουμενισμος

Σάββας Ηλιάδης, δάσκαλος- Κιλκίς

Ώστε λοιπόν, εκπληττόμαστε με την διαμορφούμενη κατάσταση στην πατρίδα μας! Ώστε ήταν απρόσμενα  όλα αυτά τα αποπατήματα και τα σκουπίδια, που εισορμούν «άμον το σέλ`» («σαν τον χείμαρρο», κατά την ποντιακή διάλεκτο) και εγκαθίστανται «και κατά το νόμο» μάλιστα,  χωρίς αντίπαλο, ως νέα πραγματικότητα, στη ζωή του Νεοέλληνα; Ίσως φανεί υπερβολικό, αλλά υπάρχουν και πολλοί, που δεν εξεπλάγησαν. Γι` αυτούς η επέλαση του αίσχους ήταν απλώς και μόνο θέμα χρόνου.

Ας είμαστε προετοιμασμένοι και για την επερχόμενη ολοκλήρωση. Διότι το πρόγραμμα θα έχει και συνέχειες. Ο διάβολος δεν έχει σταματημό στις επινοήσεις. Τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Όχι μόνο θα συνεχίσουν, αλλά δεν θα υπάρξει και επιστροφή. Δεν υπάρχει λύση, διότι δεν υπάρχουν προϋποθέσεις στη βάση, στο λαό.

Ο Φώτης Κόντογλου,  ο μεγάλος Δάσκαλος του Γένους, στο βιβλίο: «Μυστικά Άνθη» και στο κεφάλαιο: «Ο σημερινός κόσμος. Το μέγα φρενοκομείο», γράφει πριν από πολλές δεκαετίες: «Να δούμε ακόμα πού θα φτάξουμε! Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη, που να μην την κάνουμε, δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό, που να μην τον πούμε ή να μην τον γράψουμε με τη μεγαλύτερη αδιαντροπιά. Ξεχαλινωθήκαμε πια ολότελα. Γινήκαμε ένα τρελό κοπάδι, που μας σαλαγά ο διάβολος με μια βουκέντρα κι εμείς τρέχουμε λαχανιασμένοι. Η ελευθερία που δώσαμε στον εαυτό μας, με τη διεστραμμένη γνώμη μας, γίνηκε τυραννία και μας κάνει ό,τι θέλει. Μεταμορφωθήκαμε σε μια μάγισσα Κίρκη και μας μεταμόρφωσε κι εμάς σε χοίρους και γρούζουμε ευτυχισμένοι, τσαλαβουτώντας μέσα στις κοπριές και στις σάπιες ακαθαρσίες. Καταντήσαμε ακόμα να τρώμε τις δικές μας τις ακαθαρσίες και τα εμπυασμένα κρέατά μας. Ποτέ ο άνθρωπος δεν είχε φτάξει ούτε στη μισή αναισθησία και σιχαμένη παραμόρφωση, απ` όσο έφταξε σήμερα». Ευλογημένε, Κόντογλου! Τι θα έλεγες, αν ζούσες σήμερα;

Παρενθετικώς, η Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί τη βάση και το εδραίωμα της Ρωμαίικης Παράδοσης. Μέγα μέρος της ευθύνης, συνεπώς, έχουν οι οικουμενιστές ποιμένες της Εκκλησίας, οι οποίοι, από εκατονταετίας και πλέον ξεκίνησαν την προδοσία της Ορθόδοξης πίστης, της γεννήτρας όλης αυτής της ιστορίας και της Παράδοσης, παραδίδοντάς την στην λαιμαργία του εξουσιομανούς παπισμού και των λοιπών αιρέσεων της Δύσης. Επ` αυτού θα επανέλθουμε παρακάτω.

Ποιος είναι όμως ο «βόθρος» που αναβλύζει  όλα αυτά αρρωστημένα, απάνθρωπα και παρά φύση «βοθρολύματα»; Πού γεννήθηκαν και ανατράφηκαν και έρχονται τώρα να μας επισκεφτούν ως «απρόσκλητοι και ανεπιθύμητοι επισκέπτες»; Δεν έχουν τόπο γέννησης; Δεν έχουν προϊστορία; Δεν ανατράφηκαν και εφαρμόστηκαν σε κάποιες κοινωνίες; Σε κάποιες χώρες; Δεν ξέραμε ότι υπάρχουν και έγιναν τρόπος ζωής σε κάποιο άλλο μέρος της γης; Η «χριστιανική» Ευρώπη, καθισμένη στον ανθρωποκεντρικό, πλην απάνθρωπο και αχρίστιανο «χριστιανισμό» της, μας περίμενε πολύν καιρό, για να μας προσφέρει τα μεγάλα δώρα του πολιτισμού της. Και να που ήρθε η κατάλληλη ώρα. Άκοντες εκόντες θα τα παραλάβουμε. Έχουμε πάρει εντολές.

Γράφει ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, στο βιβλίο: «Μέσα από το παράθυρο της φυλακής»: «Για ποιο λόγο πολλοί Ευρωπαίοι ούτε τον Θεό δεν φοβούνται ούτε ντρέπονται τους ανθρώπους; Η εξήγηση είναι απλή. Αυτό συμβαίνει, επειδή είναι διαστρεβλωμένη μέσα τους η ιδέα για τον Θεό και η ιδέα τους για τον άνθρωπο…Διαθέτει την εξυπνάδα να είναι εγωίστρια και να μεταφέρει παντού «το δικό της πιστεύω», το πιστεύω του εγωισμού, αλλά δεν γνωρίζει να είναι μεγαλόψυχη και φιλάνθρωπη». Και συνεχίζει: «Ποιος θα την γιατρέψει; Κανείς, κανείς… Και αυτό, γιατί κανείς δεν μπορεί να επιβάλλει στον εαυτό του να είναι γιατρός σε κάποιον, που νομίζει πως είναι υγιής. Για την Ευρώπη δεν υπάρχει ούτε φάρμακο ούτε γιατρός, επειδή θεωρεί τον εαυτό της υγιή, παρ` όλο που είναι βαριά η αρρώστια της».

Ο δε μαθητής και πνευματικός υιός του, άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, στο βιβλίο: «Άνθρωπος και Θεάνθρωπος» και στο κεφάλαιο: «Σκέψεις περί  «αλαθήτου» Ευρωπαίου ανθρώπου», μας διδάσκει πως το αδιέξοδο του ευρωπαϊκού ανθρωπισμού οφείλεται στο δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα. Ως προς την δυνατότητα επιστροφής και αλλαγής της Ευρώπης, την θεωρεί δύσκολη αλλά όχι ακατόρθωτη: «Εις το ουμανιστικόν πάνθεον της Ευρώπης όλοι οι θεοί είναι νεκροί, με επικεφαλής τον ευρωπαϊκόν Δία (εννοεί τον πάπα). Νεκροί, έως ότου εις την μαραμένην καρδίαν των ανατείλει η μέχρι τελευταίας αυταπαρνήσεως μετάνοια, με τας αστραπάς και τας οδύνας της του Γολγοθά, με τους αναστασίμους  σεισμούς και τας μεταμορφώσεις της, με τας καρποφόρους της θυέλλας  και αναλήψεις. Και τότε; Τότε θα είναι ατελείωτοι αι δοξολογίαι των προς τον αεί ζωοποιόν και θαυματουργόν Θεάνθρωπον, τον όντως μόνον φιλάνθρωπον εις όλους τους κόσμους».

Πανηγυρίζαμε με την είσοδό μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήμασταν πεινασμένοι και λιγούρηδες. Λιγουρευόμασταν και λαχταρούσαμε τον άθεο, μηχανιστικό και ευδαιμονιστικό τρόπο ζωής της Δύσης. Πέσαμε σε λήθαργο και κατά συνέπεια στη λησμονιά και την απάρνηση του «είναι» μας. Μας κατέλαβε η βαριά ασθένεια του γραικυλισμού. Πώς να θυμηθούμε το λεβέντικο και ασκητικό Ρωμαίικό μας; Η άθεη Ευρώπη έκανε καλά τη δουλειά της. Αυτή ήξερε και ξέρει να εργάζεται με δαιμονική συνέπεια και ακρίβεια για την επίτευξη των σκοπών της.

Δυστυχώς, πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι και να έρθουμε άπαντες εις εαυτούς, αποδεχόμενοι το βάρος της ευθύνης μας. Είμαστε υπεύθυνοι, απόλυτα υπεύθυνοι, διότι ξέραμε ή τουλάχιστον οφείλαμε να ξέρουμε ή ακόμη και να προβλέψουμε αυτό που συμβαίνει σήμερα και θα συνεχίσει με μεγαλύτερη ορμή και βία να επιβάλλεται στη ζωή μας. Κι αν δεν το ξέραμε, υπήρξαν άνθρωποι φωτισμένοι, άγιοι, οι οποίοι χτυπούσαν το καμπανάκι, μάλλον τις καμπάνες και τις σειρήνες του κινδύνου, για να μας το αναγγείλουν, αλλά εμείς, μεθυσμένοι από τις ψεύτικες υποσχέσεις και τις απατηλές ελπίδες, τους λοιδορούσαμε ή στην καλύτερη περίπτωση τους αγνοούσαμε.

Μέσα στην Ρωμαίικη Παράδοση, στην Πατερική και Ορθόδοξη Παράδοση, όπου το δάκρυ, το αίμα, ο ιδρώτας, ο αγώνας, η αγωνία, η αψηφισιά του θανάτου, την φύτεψαν και την στερέωσαν σε γενεές γενεών, όλοι αυτοί οι εγκάθετοι  τερατογόνοι του σήμερα θα μπορούσαν να είναι ένα … ασήμαντο παρόν! Κι όμως κατάφεραν να μας εγκλωβίσουν, να φέρουν ένα ολόκληρο Έθνος  προ «αδιεξόδου» και να μας παίζουν στα δάχτυλα! Μόνοι τους; Προφανώς όχι! Με την ισχυρή και μανιώδη υποστήριξη των έξωθεν δυνάμεων, στις οποίες έδωσαν βαρύ όρκο υποταγής.

Επανερχόμαστε. Η Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξε ανά τους αιώνες η Κιβωτός και το στήριγμα, η παρηγοριά και το καταφύγιο σε κάθε δύσκολη ώρα του Γένους, με την Αλήθεια της, με την Αποστολική Παράδοσή της και με τους ποιμένες της, οι οποίοι φύλαγαν αυτήν την διαχρονική Αλήθεια με την καθαρότητα του βίου τους και ήταν η παρηγοριά του ποιμνίου. Οι ποιμένες έτρεφαν το ποίμνιο με τροφή γνήσια. Έτσι έπαιρνε δύναμη Αγιοπνευματική και αντιστεκόταν στην πλάνη και στην αίρεση αλλά και στις απειλές κατά των ιερών και οσίων του. Διότι η Αλήθεια και μόνον αυτή μπορεί να συντηρήσει και να θρέψει την ψυχή. Μόνο αυτή εγγυάται την γνώση και την βεβαιότητα, ώστε, όταν καθίσταται κινδυνευόμενη, να εγερθεί η ψυχή, για να αγωνιστεί γι` αυτήν.  Δεν είναι τα πρόσωπα που διορθώνουν την πλάνη αλλά η ίδια η Αλήθεια. Χωρίς το έρεισμα της Αλήθειας όλα είναι ανθρωποκεντρικά και υποκριτικά τεχνάσματα.

Δυστυχώς, σήμερα αυτή η Αλήθεια έχει νοθευτεί και τείνει να καταστεί συμπίλημα  ετεροδιδασκαλιών. Με την οικουμενιστική κίνηση και τα οικουμενιστικά παιχνίδια «των αρμοδίων» και εντεταλμένων  μελών της, χάθηκε το ορθόδοξο κριτήριο και απωλέσθηκαν οι εσωτερικές αντιστάσεις. Ποιος και πώς να αντιδράσει, μέσα σ` αυτήν τη νεκρική παγωνιά που ενέσκυψε και καταπλάκωσε τις ψυχές;

Από την άλλη οι αγαποφανείς προτροπές και ενίοτε απειλές προς κάθε κατεύθυνση, για υπακοή στους «προϊσταμένους», αναστέλλουν, εκ του φόβου, την εξωτερίκευση του ιερού πόθου για διαμαρτυρία και κατάθεση της Αλήθειας. Ο κληρικαλισμός,  με το «υπακοή και τίποτε άλλο» και η εκκοσμίκευση φίμωσαν τα στόματα των υγιώς αγωνιούντων.

Έτσι, ενώ οι οικουμενιστές ξεπουλούν την πίστη, εξομοιώνοντάς την με την αίρεση, ζητούν  οι ίδιοι να αντιδράσει ο λαός κατά των εχθρών της πίστεως και της πατρίδος. Πώς, αφού δεν έχει τροφή γνήσια; Αφού παντού αφήνεται να εννοηθεί πως είμαστε ίδιοι με τους αιρετικούς της Δύσης; Οι οικουμενιστές είναι τα προωθούμενα «πρότυπα» σε όλα τα εκκλησιαστικά πράγματα. Από πού λοιπόν να πάρει γνώση και δύναμη ο λαός, για να συσπειρωθεί;

Η κοινή πίστη των Πατέρων μας είναι η πυξίδα, η οποία θα δώσει τη δύναμη στο λαό, όχι τα λόγια με τη φοβερή διγλωσσία των οικουμενιστών και οι πρόσκαιρες εγερτήριες και ενθουσιώδεις εξάρσεις. Η ζώσα πίστη, η οποία προσφέρει και την ζωντανή ελπίδα. Διότι, τα άλλα, ανάβουν για λίγο και ξανασβήνουν, καθώς είναι κενά από θεία φλόγα. Η πίστη της Εκκλησίας, προσφέρει την παρρησία. Αυτή η πίστη, που δυστυχώς σχετικοποιείται, καθώς φαίνεται κι από τον υβριστικό λόγο ενός ορθόδοξου(;) επισκόπου του Πατριαρχείου: « …Η Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να οδηγηθεῖ στην αναγνώριση του υποστατού του Μυστηρίου του Βαπτίσματος ετεροδόξων, όταν πρωτίστως αποστεί απὸ την αλαζονεία της αποκλειστικότητας».

Καλές λοιπόν και ευλογημένες οι κινήσεις με συλλογή υπογραφών, με ομιλίες και συνέδρια, με επιστροφή βιβλίων στα υπουργεία, με έγγραφες και κάθε είδους ατομικές και ομαδικές διαμαρτυρίες, αλλά, δυστυχώς, θα αγνοηθούν και πάλι και θα καταγραφούν και αυτά απλώς ως γεγονότα, που θα ξεχαστούν. Σε αντίθεση με τον οικουμενισμό και την επικυρωτική και επισφραγιστική γι` αυτόν σύνοδο της Κρήτης, που θα συνεχίσουν ελεύθερα το καταστροφικό τους έργο, οδεύοντας από το κακό στο χειρότερο.

Είθε να διαψευστούμε, δυνάμει και χάριτι Θεού!

Σάββας Ηλιάδης

Δάσκαλος

Κιλκίς, 10-10-2017

ΠΗΓΗ.ΑΚΤΙΝΕΣ

Ο Μητροπολίτης Κισάμου Και Σελίνου Αμφιλόχιος για το Σχέδιο Νόμου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου

mitr amfiloxios 1-211x300

Στο τέλος τι θα μείνει;

«Όσο προχωρεί ο καιρός και τα γεγονότα, ζω ολοένα με το εντονότερο συναίσθημα πως δεν είμαστε στην Ελλάδα, πως αυτό το κατασκεύασμα, που τόσοι σπουδαίοι και ποικίλοι απεικονίζουν καθημερινά, δεν είναι ο τόπος μας, αλλά ένας εφιάλτης, με ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα, γεμάτα μια πολύ βαριά νοσταλγία. Να νοσταλγείς τον τόπο σου ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό…»

(Γιώργος Σεφέρης)

 

Τι άλλο εκτός από πικρία, απογοήτευση και ένα μεγάλο προβληματισμό μπορεί να νιώθει κανείς όταν…ζώντας στον τόπο του αισθάνεται πως πλέον νοσταλγεί τον τόπο του, αφού του μοιάζει τόπος ξένος και αφιλόξενος, ένας… εφιάλτης. «Νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου» ονομάζει το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το Νομοσχέδιο το οποίο, μετά την ολοκλήρωση της δημόσιας διαβούλευσης και της σύμφωνης γνώμης της πλειοψηφίας των κομμάτων της Βουλής,  κατατίθεται προς ψήφιση στην Βουλή.

Το Νομοσχέδιο αυτό αφορά την νομική αναγνώριση για αλλαγή ταυτότητας φύλου. Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο 4, παρ. 3 για την αλλαγή φύλου αρκεί μία αίτηση, όπου το ενδιαφερόμενο πρόσωπο να δηλώνει: «το επιθυμητό φύλο, το κύριο όνομα που επιλέγεται και το προσαρμοσμένο σχετικά επίθετο», χωρίς να απαιτείται «..οποιαδήποτε ιατρική επέμβαση. Δεν απαιτείται, επίσης, η οποιαδήποτε προηγούμενη εξέταση, η ιατρική αγωγή που σχετίζεται με την σωματική ή ψυχική υγεία» του προσώπου (άρθρο 3, παρ.3). Μοναδική προϋπόθεση που απαιτείται για την περίφημη αυτή… «διόρθωση» το πρόσωπο να μην είναι έγγαμο!

Σύμφωνα, λοιπόν με το εν λόγω Νομοσχέδιο: «Σε περίπτωση ασυμφωνίας μεταξύ ταυτότητας φύλου και καταχωρισμένου φύλου το πρόσωπο μπορεί να ζητήσει τη διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου του, ώστε αυτό να αντιστοιχεί στη βούληση, στην προσωπική αίσθηση του σώματος και στην εξωτερική του εικόνα» (άρθρο 3, παρ. 1). Καταργείται λοιπόν ο προσδιορισμός του φύλου βάση των χαρακτηριστικών του, δηλαδή χρωμοσωμικά, γονιδιακά, και ανατομικά χαρακτηριστικά του προσώπου, τα αναπαραγωγικά όργανα, την ανάπτυξη στήθους ή τριχοφυϊας, κ.α. και ο προσδιορισμός θα γίνεται «με βάση τον εσωτερικό και προσωπικό τρόπο με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το πώς καταχωρήθηκε κατά την γέννηση του»! (άρθρο 3, παρ.2). Στο ληξιαρχείο, μετά την δικαστική απόφαση που θα επικυρώνει την επιθυμία αυτή του προσώπου, θα συντάσσεται «νέα ληξιαρχική πράξη γέννησης», στην οποία όμως «δεν επιτρέπεται η αναφορά ότι μεσολάβησε διόρθωση του φύλου». Με βάση την διορθωμένη «νέα» ληξιαρχική πράξη γέννησης οι δημόσιες υπηρεσίες θα εκδίδουν νέα έγγραφα, (ταυτότητα, διαβατήριο, κ.α.).

Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 4, παρ. 4 «Η νέα ληξιαρχική πράξη μπορεί στο εξής να αλλάξει μία φορά με την ίδια διαδικασία και προϋποθέσεις». Πράγμα που σημαίνει πως ένα πρόσωπο που δηλώνει αλλαγή φύλου, εάν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αλλάξει γνώμη, μπορεί και πάλι, με την ίδια απλή και γρήγορη αυτή διαδικασία, να αλλάξει ξανά φύλο! Το όριο ηλικίας για τις διαδικασίες αυτές μειώθηκε στα 17  και το κατέβασαν μέχρι και την τρυφερή ηλικία των 15 ετών, με την προϋπόθεση σύμφωνης γνώμης των γονέων και ιατρικής γνωμάτευσης! Θερμή επιστολή για το Νομοσχέδιο αυτό έστειλε προς το Πρωθυπουργό της Χώρας το Σωματείο Διεμφυλικών, σημειώνοντας πως αποτελεί «κορυφαία διεκδίκησης της κοινότητας».  Διερωτάται κανείς: Τελικά σ΄ αυτό τον τόπο, σ΄ αυτή την Πατρίδα που κάθε γωνία της, απ΄ άκρου εις άκρον, είναι ποτισμένη και μυρωμένη με άγια αίματα ηρώων και μαρτύρων της πίστεως και της ελευθερίας, δεν θα μείνει τίποτα όρθιο; Τα πάντα πρέπει να γκρεμιστούν και να ισοπεδωθούν στο όνομα του «εκσυγχρονισμού» και της δήθεν προόδου, η οποία ισοπεδώνει και αφανίζει το ανθρώπινο πρόσωπο ως «εικόνα Θεού», θέτοντας σε κίνδυνο την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής, την ανθρώπινη ζωή  και αξιοπρέπεια στο σύνολο της, με μοναδικό γνώμονα και κριτήριο την ικανοποίηση απαιτήσεων των πάσης φύσεως διαφορετικοτήτων και ιδιαιτεροτήτων, τις οποίες έστω και αν διαφωνούμε μαζί τους, αγαπούμε  και σεβόμαστε; Με τέτοιους τρόπους, διαδικασίες και μεθοδεύσεις θα επιτευχθεί ο «εκσυγχρονισμός της κοινωνίας»;  Εκτός και αν… στόχος είναι αυτή η κοινωνία να πάψει να είναι Ελληνική και να γίνει κάτι άλλο, ξένο προς την δυσχιλιόχρονη και πλέον ιστορία και πορεία της, «ένας εφιάλτης», κατά τον Σεφέρη.

Πλήθος, αναρίθμητα είναι εκτός των άλλων, τα θέματα και προβλήματα που αναφύονται από το νέο αυτό Νομοθετικό κατασκεύασμα. Προβλήματα ηθικά, νομικά, κ.α. Ισοπεδώνεται κυριολεκτικά κάθε έννοια αρχών, αξιών, πιστεύω και παραδόσεων αυτής της Πατρίδας. Ποιος μπορεί να διανοηθεί πως ένα παιδί στην τόσο τρυφερή, ευαίσθητη και ευάλωτη ηλικία των 15 ετών μπορεί όχι μόνον να σκέφτεται, αλλά και να αποφασίζει να αλλάξει φύλο; Ποιος μπορεί να υπολογίσει τις συνέπειες μιας τέτοιας νομικής κατοχύρωσης «ατομικών δικαιωμάτων»; Στην αιτιολογική, μάλιστα, έκθεση του Νομοσχεδίου γίνεται λόγος για «μια απλή διαδικασία»! Μα αν η αλλαγή φύλου και ταυτότητας ενός ανθρώπου κατάντησε «απλή διαδικασία», τότε ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος; Μήπως αυτό το Νομοσχέδιο ουσιαστικά εισάγει και νομιμοποιεί και τον γάμο μεταξύ ομοφύλων ζευγαριών, αφού αρκεί ένας εκ των δύο να προβεί στην «απλή» αυτή «διαδικασία», με την διορθωτική πράξη αλλαγής φύλου, και έτσι πλέον να συνάπτεται γάμος μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών;  Αυτό εξ΄ άλλου δηλώθηκε και σε συνεδρίαση της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής από βουλευτή, ο οποίος μεταξύ άλλων υποστήριξε: «και γάμο θα επιχειρήσουμε να κάνουμε ομόφυλων ζευγαριών και υιοθεσία»! Διαλύεται λοιπόν η οικογένεια, αποϊεροποιείται ο γάμος ως θεσμός, γκρεμίζεται η συνοχή της κοινωνίας.

Τα πάντα θυσία στο βωμό του δήθεν «εκσυγχρονισμού της κοινωνίας».  Διερωτώμαι επίσης: Πως διασφαλίζεται η ψυχική υγεία του αιτούντος αλλαγή φύλου, την στιγμή που καταργείται η ιατρική γνωμάτευση και αρκεί μια «απλή δήλωση»; Τα άπειρα περιστατικά ανηλίκων που αυτοκτόνησαν μετά την αλλαγή φύλου που προχώρησαν κανένα δεν συγκινούν και προβληματίζουν; Οι απόψεις έγκριτων ειδικών επιστημόνων ότι: «οι δομικές διαφορές στον ανδρικό και γυναικείο οργανισμό, αν παραβιαστούν, οδηγούν σε σοβαρές ψυχοσωματικές διαταραχές και ειδικά στην παιδική ηλικία» (Σταύρος Μπαλογιάννης, Καθηγητής Ιατρικής), δεν λαμβάνονται υπ΄ όψιν; Η έννοια του φύλου παραμένει αδιευκρίνιστη, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Νομοσχεδίου αυτού. Διερωτώμαι και πάλι: Η μη διευκρίνιση αυτή δεν υποκρύπτει τον κίνδυνο αναγνώρισης οποιουδήποτε φύλου, όχι μόνον ανδρικού ή γυναικείου αλλά και ουδετέρου; Συνεπώς.. το επόμενο βήμα ποιο θα είναι; Μήπως να αλλάξει το άρθρο 4 του Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο προϋποθέτει την αρχή της διάκρισης των φύλων και αναφέρεται σε «Έλληνες και Ελληνίδες»! Το άρθρο 21, παρ. 1 του Συντάγματος προστατεύει   την οικογένεια ως «θεμέλιο της συντήρησης και της προαγωγής του έθνους». Η συντήρηση του έθνους δεν προϋποθέτει την  διαδοχή γενεών και αυτή γεννήσεις παιδιών; Αν, λοιπόν, δεν εξασφαλίζεται η προστασία της οικογένειας πρωτίστως ως ετερόφυλης, πως θα προστατεύεται η οικογένεια ως «θεμέλιο της συντήρησης και της προαγωγής του έθνους»; Στην νέα αυτή ληξιαρχική πράξη, μετά την διαδικασία «διόρθωσης» αλλαγής φύλου, αφού δεν επιτρέπεται η αναφορά ότι μεσολάβησε «διόρθωση» φύλου, δεν θα δημιουργηθούν πλήθος προβλημάτων ταυτοπροσωπίας;  Πολλά τα ερωτήματα, βαθύς ο προβληματισμός. Σκέπτομαι λοιπόν μήπως αντί όλων αυτών, των τόσων επικίνδυνων ακόμα και για την υπόσταση του έθνους, θα έπρεπε η Πολιτεία να σκύψει σε όλα αυτά τα παιδιά και εφήβους που τυχόν αντιμετωπίζουν θέματα διαταραχής ταυτότητας και φύλου, να τους αντιμετωπίσει, με σεβασμό και αγάπη,  συμβουλευτικά και παιδαγωγικά και όχι να προδιαγράφει το μέλλον τους, από την τόσο νεαρή και τρυφερή ηλικία, με ένα τέτοιο τρόπο που θα τα σφραγίσει για όλη τους την ζωή;

Είναι η Ελληνική κοινωνία έτοιμη να δεχθεί τέτοιου είδους «εκσυγχρονισμούς»; τους θέλει; Αυτό είναι το μείζον πρόβλημα της και όχι οι αυξημένοι δείκτες ανεργίας, οι στρατιές των νεόπτωχων, η εθνική αιμορραγία με τους εκατοντάδες νέων επιστημόνων που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν, η κατακόρυφη αύξηση αυτοκτονιών και τόσα άλλα που ταλανίζουν την κοινωνία μας και μεταμορφώνουν την καθημερινότητα σε βίο – αβίωτο;  Γνωρίζω πως πολλοί είναι εκείνοι που θα παρερμηνεύσουν τον φτωχό αυτό προβληματισμό. Κάποιοι θα τα θεωρήσουν.. «γραφικά», κάποιοι άλλοι θα θελήσουν να μας προσάψουν.. «ταμπέλες», σύνηθες φαινόμενο και αυτό των καιρών… όμως ο Θεός γνωρίζει πως μοναδικό κίνητρο και κριτήριο είναι η φωνή της συνειδήσεως ενός Επισκόπου, ο οποίος αισθάνεται το μέγεθος της ευθύνης και της αποστολής του. Ενός Επισκόπου, ο οποίος πιστεύει ακράδαντα τον λόγο του Κ.Παλαμά: «Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί».

Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος
imks.gr, μέσω «aktines«

Μεσογαίας Νικόλαος: Ήρθε η ώρα της επανάστασης των Ελλήνων…….. Η ευθύνη της εκκλησίας είναι μεγάλη γιατί έγινε μέρος του κρατικού συστήματος στον τρόπο της σκέψης και της δράσης. Αγκαλιάστηκε με το κράτος και δεν είχε ελεύθερα χέρια να αγκαλιάσει το λαό πλέον.

Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι . Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ.
Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία…
Απόσπασμα από συνέντευξη.

Η εκκλησία τι θέση μπορεί να έχει σε αυτήν την επανάσταση; Και τι μερίδιο ευθύνης έχει σε αυτό το κατρακύλισμα;
Η ευθύνη της εκκλησίας είναι μεγάλη γιατί έγινε μέρος του κρατικού συστήματος στον τρόπο της σκέψης και της δράσης. Αγκαλιάστηκε με το κράτος και δεν είχε ελεύθερα χέρια να αγκαλιάσει το λαό πλέον. Δεν αγκαλιάζεις το λαό μόνο με τα συσσίτια που είναι σημαντικό και αυτό δεν το αμφισβητώ βέβαια .
Τον λαό όμως τον αγκαλιάζεις περισσότερο με τις πολιτιστικές ρίζες του τον πολιτισμό που έχει μέσα του τον τρόπο της σκέψης του τις βαθύτερες εσωτερικές ανάγκες του. Δεν ξεδιψάσαμε τον λαό εμείς αρκεστήκαμε στα ήθη και τα έθιμα στους εξωτερικούς τύπους. Τι έχουμε να πούμε σήμερα στα νέα παιδιά ; ψάξαμε την διάλεκτο των νέων παιδιών ; Αν τα θέλουμε δεν τα θέλουμε για να αυξήσουμε τους οπαδούς του εκκλησιαστικού κλάμπ. Η εκκλησία δεν φτιάχνει οπαδούς. Η εκκλησία φτιάχνει αγίους.
Διαφέρει το ένα από το άλλο. Και άγιος σημαίνει ελεύθερος άνθρωπος. Άγιος δεν είναι αυτός που τηρεί πέντε δέκα κανόνες μηχανικές εντολές. Θα πει ότι είναι κάποιος που κανονικά ελευθερώνεται «τω αγαθώ.» Συναντά έτσι το Θεό . Δεν φαίνεται ο Θεός όταν υπάρχει το νέφος και η ομίχλη των Παθών. Πρέπει να φύγει η ομίχλη για να δεις τον ήλιο.

Είναι αργά πιστεύετε τώρα για την εκκλησία να κερδίσει το χαμένο έδαφος για να κάνει το χρέος της και απέναντι στον πολιτισμό μας ;
Όχι ποτέ δεν είναι αργά. Ίσα ίσα θα μπορούσε να είναι μια εξαιρετική ευκαιρία μέσα στην πλήρη απαξίωση των πάντων να δοθεί αυθεντικός λόγος. Σήμερα όμως αυτό που νομίζει η νεολαία ότι είναι εκκλησία, είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που στην πραγματικότητα είναι η εκκλησία. Άρα το να πεις τη λέξη εκκλησία σε σουαχίλι δεν θα το καταλάβει ένας που μιλάει ελληνικά. Πρέπει να γίνει ερμηνεία του όρου, του τι είναι εκκλησία. Αν εκκλησία είναι ένας συντηρητισμός δεν το καταλαβαίνει ο νέος και δεν είναι εκκλησία αυτό. Αν εκκλησία είναι ελευθερία δεν το φαντάζεται ο νέος σήμερα, φαντάζεται ένα άλλο πράγμα. Συμβιβασμός συντηρητισμός έτσι το περάσαμε στους νέους.
Αυτήν την εποχή η εκκλησία θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο στήριγμα;
Αν και την ην χτυπούν στήνοντας ένα ψέμα και την τραυματίζουν με τέτοιες πληροφορίες ,αυτή την στιγμή η εκκλησία αποτελεί στήριγμα για το λαό. 60.000 άνθρωποι τρώνε από την εκκλησία «ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην φάνε αυτοί οι άνθρωποι.»
Και την χτυπούν γι αυτόν το λόγο. Ένα κράτος ολόκληρο δεν μπορεί να δώσει φαγητό κι εμείς εδώ στηρίζουμε τα ιδρύματα του κράτους. Ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην το κάνει και αυτό . Αυτό είναι αυτοκτονία. Ας είναι ο στόχος τους αυτός και πάντα θα υπάρχουν τέτοιοι στόχοι από αυτούς που χτυπούν την εκκλησία .Ας είναι όμως και αυτοί που χτυπιούνται αγνοί και καθαροί για να μπορέσουν με την μαρτυρία της ζωής τους να επιβεβαιώσουν τον λόγο τους .
Θα γίνει αυτή η στροφή;
Δεν ξέρω τέτοια τύφλωση που βλέπω να υπάρχει και τέτοια κακότητα μικρότητα μικροψυχία και στενοκαρδία. Όταν βέβαια βρεθεί κανείς σε αδιέξοδο ψάχνει για διεξόδους. Αν εμείς ανοίξουμε την πόρτα αυτής της εκκλησιαστικής διεξόδου θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Όσο παραμένουμε μουδιασμένοι παρατηρητές δεν θα αλλάξει τίποτα . Τα πράγματα δεν γίνονται από μόνα τους.
Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι . Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ. Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία και να επικρατήσει η μπολσεβική επανάσταση και η αθεΐα και να γκρεμιστούν οι ναοί. Άφησε πολλά πράγματα στην ιστορία και γιατί να μην αφήσει και τώρα; Τι έχει δηλαδή με μας; Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν θα αφήσει ο Θεός αλλά αν εμείς θα αφήσουμε το Θεό. Τον αφήσαμε ,τον αφήσαμε. Δυστυχώς.
Υπάρχει όμως ένας λαός που έχει σπόρο μέσα του και ο άθεος έχει σπόρο για το αγνό. Δεν το πιστεύει όμως ότι μπορεί να είναι αληθινό. Αυτή είναι η αποστολή της εκκλησίας να φυτρώσει ο σπόρος.
Αυτό πάνε να γκρεμίσουν. Αν δουν ότι ένας χτίζει κάτι έρχεται το σύστημα να το γκρεμίσει αυτό . Αρχίζουν και ρίχνουν λάσπη λέγοντας ότι αυτός ας πούμε είναι απατεώνας ,είναι υποκριτής. Δεν πειράζει όμως η εκκλησία στηρίζεται σε μάρτυρες. στηρίζεται σε Χριστό Σταυρωμένο ηττημένο. Η μεγαλύτερη νίκη είναι η ήττα του Σταυρού.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συκοφαντημένος και εξόριστος ήταν .Αυτός όμως έμεινε στην ιστορία και σε αυτόν πίστεψε ο λαός. Δεν πίστεψε στους άλλους. Και σήμερα το ίδιο θα γίνει αρκετά μας χάιδεψαν θα μας κοπανήσουν τώρα και από αυτό το κοπάνημα θα βγει η δόξα μας .
Τι ανατρεπτικό θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας ώστε να αλλάξει τα ως τώρα δεδομένα ώστε και η εκκλησία να μην έχει μόνο αυτήν την μονότονη όψη και την παθητική θα έλεγα στάση στα γεγονότα;
Φανταστείτε ο Αρχιεπίσκοπος να έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του.Για παράδειγμα γίνεται ένα πανηγύρι σε μια μεγάλη μητρόπολη ας πούμε του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη . Είθισται να κάνουν δώρα και τραπέζια στους δεσποτάδες κλπ.
Φανταστείτε αντί να κάνει τραπέζι στους επισήμους και σε άλλους ο δεσπότης να πει όχι. Η μητρόπολη αυτήν την στιγμή έχει να δώσει για δώρα αλλά δεν θα δώσει. Θα δώσει στα συσσίτια και αντί για τραπέζι στο ξενοδοχείο τάδε θα πάμε με τους
τσιγγάνους να φάμε. Και δεν θα το κάνουμε για να δείξουμε θα φάμε φασολάδα γιατί είναι Τετάρτη.Ο Αρχιεπίσκοπος λοιπόν μπορεί να μπει μπροστά και να μας οδηγήσει σε τέτοιες κινήσεις.
Υπάρχουν αυτοί όμως οι άνθρωποι που θα πρωτοστατήσουν;
Να βρούμε ανθρώπους ηγετικές φυσιογνωμίες με τον θησαυρό αυτό στην ψυχή τους και να τους βγάλουμε μπροστά. Πρέπει να βρεθούν οι άνθρωποι που ο ένας θα συμπληρώσει τον άλλον και θα τραβήξουν μπροστά. Ο καθένας ότι έχει θα βάλει ο ένας το πνεύμα του ο άλλος το έργο του , ο άλλος τα χαρίσματά του. Είναι μεγάλη δύναμη να βγει μια συντονισμένη προσπάθεια από ανθρώπους που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο χρησιμοποιώντας αυτόν τον θησαυρό. Έτσι θα βγούμε μπροστά αγνά και καθαρά. Είναι δύναμη αυτό.
Μέσα από τους 3 πρώτους αιώνες υπάρχουν 11 εκατομμύρια επώνυμοι μάρτυρες τότε κυοφορήθηκε η εκκλησία. Μέσα από 250 χρόνια διωγμών υπαρκτικού εκφυλισμού. Έτσι βγήκε η εκκλησία. Και τώρα που κρατικοποιηθήκαμε και γίναμε υπάλληλοι δεν βγαίνει τίποτα.
Δόξα είναι η αφάνεια εκεί γίνεται η δουλειά. Σήμερα μας έχει σκεπάσει η κρίση. Από πάνω έχει νέφος από κάτω όμως έχει πράγμα….
Μπορούμε και χωρίς τους πολιτικούς ;
Φυσικά μπορούμε και χωρίς αυτούς. Η ζημιά άρχισε από αυτούς και από την καταστροφή της παιδείας εδώ και 30 χρόνια και θέλει τώρα 60 χρόνια για να επανέλθουμε.
Η αλλαγή πρέπει να γίνει στην παιδεία για να αλλάξει η νοοτροπία μας. Όχι τώρα που πρέπει να μάθουμε τον ελληνικό πολιτισμό σαν ξένη γλώσσα στους Έλληνες. Και δεν πρέπει να βλέπουμε τι κάνουν οι πολλοί η κατάσταση θα αλλάξει από πυρήνες, πυρήνες αντιστάσεως. Φιλική εταιρεία δεν ήταν πολλοί ήταν λίγοι. Κολοκοτρώνης , προύχοντες ήταν λίγοι. Εδώ εκεί δεξιά αριστερά έτσι γίνονται οι επαναστάσεις που είπαμε πριν. Να υπάρξουν ομάδες ανθρώπων που να λένε αλήθειες και να συσπειρωθούν και να δει ο καθένας τι μπορεί να κάνει από το δικό του μετερίζι.
Νιώθω σαν να θέλω να βγάλω τον πόνο της ψυχής μου έχω πάθος μέσα μου και έχω ανάγκη να το εκφράσω όπως και άλλοι θα είναι σαν εμένα.
Πρέπει να γίνει επανάσταση Πίστεως διότι το έρισμα της Πίστεως μας σπάσανε γι αυτό μετά δεν υπάρχουν αξίες.
Εγώ τις ελπίδες μου δεν τις στηρίζω καθόλου στους πολιτικούς. Τελειώσανε , δεν υπάρχουν ούτε στην Ευρώπη ούτε εδώ. Θα ήθελα να είχαμε τους καλύτερους πολιτικούς να διαχειριστούν και να εμπνευστούν καταστάσεις. Η ιστορία στηρίζεται σε σωστές πολιτικές αποφάσεις και η καταστροφή στηρίζεται σε λάθη συγκεκριμένων ανθρώπων. Η επιτυχία μιας επανάστασης οφείλεται σε πρόσωπα.
Αλλά εγώ το πολιτικό σύστημα δεν τον πιστεύω πολύ . Η επανάσταση είναι πολιτισμός. Σήμερα όλοι πιστεύουν ότι πόλεμοι και επαναστάσεις γίνονται με την οικονομία ,όχι λοιπόν οι πόλεμοι γίνονται με τον πολιτισμό.
Εγώ είμαι γεμάτος φωτιά αυτήν την στιγμή μέσα μου , λεφτά δεν έχω αλλά αγαπώ τον πολιτισμό μας τον θησαυρό μας γι αυτό παράτησα την επιστήμη γιατί δεν μετράει τόσο μέσα μου όσο αυτά που σας είπα. Άφησα την επιστήμη γιατί δεν πιστεύω σε μια επιστημονική επανάσταση σε ανατροπή του κόσμου από την επιστήμη. Πιστεύω στην ανατροπή των δεδομένων από τον πολιτισμό.