Ο παπα-Bullης και ο Ψυχο-.Bullηs

stop-bullying

Πολύς λόγος για το «Bullying» (ελλ. τραμπουκισμός, εκφοβισμός) τελευταία. Τι σημαίνει όμως ο εκφοβισμός μέσα στην Αγία Εκκλησία και τι είναι ολοι αυτοί οι Μπούληδες (Bully, δες) που μονος σκοπός τους μοιαζει να είναι να καταπιέζουν τον συνάνθρωπο;; Εδώ θα εξετάσουμε μόνο ενδοεκκλησιαστικά το φαινόμενο . Υπάρχουν αρκετές μελέτες για φαινόμενα εκτός Εκκλησίας αλλά και για διάφορες σέχτες που χρησιμοποιούν Bullyδες για να επιβληθούν στους πιστούς. Στην Ορθοδοξία αυτά τα φαινόμενα είναιπαρεκτροπές απο την ορθή ζωή της Εκκλησίας μας. Δεν εκφράζουν πραγματικά ούτε την Εκκλησία, ούτε τους Αγίους της.

—————————————————————————————————————–

Ο παπα-Bullης

Παρά τον τίτλο, δεν είναι μόνο ο Ιερέας, αλλά οποιοσδήποτε έχει εξουσία στην ενορία. Η εξουσία είναι φυσικό καταφύγιο ενός Μπούλη. Συνήθως είναι ο Ιερέας, επειδή ο Ιερέας έχει εκτεταμένες αρμοδιότητες . Αν όμως ο Ιερέας είναι δειλός (όχι: ταπεινός, η δειλία δεν είναι ταπείνωση…) η αδιάφορος, τότε άλλοι μπορεί να εκμεταλλευτούν το κενό και να ασκήσουν τα καθήκοντα. Μπορεί να έχουν κάποια θέση στο ναό η να είναι ιεροκύρηκες η να είναι χρηματοδότες που εκβιάζουν. Στις  διάφορες ενορίες υπάρχουν πολλοί και άξιοι Ιερείς που εργάζονται με κόπο και αυτοθυσία. Αλλά ο παπα-μπούλης, είναι συνήθως ψυχαναγκαστικός. Θέλει ΟΛΑ (μα όλα!) να γίνονται με τρόπο που εκείνος θεωρεί σωστό. Δεν είναι Πατέρας, αλλά δυνάστης. Δεν ανέχεται τίποτα και κανέναν αλλά επιβάλλεται. Αν είναι έξυπνος επιβάλλεται μεύπουλο τρόπο, ψυχολογικά. Αν δεν είναι τόσο έξυπνος, προσπαθεί να επιβληθεί μειώνοντας τους ενορίτες η κάνοντας υποτιμητικά σχόλια σε πνευματικοπαίδια κτλ. Ασκεί εξουσία , εξουθενώνοντας προσωπικότητες. Μπορεί να απαγορεύσει τον …frappe ως μη πνευματικό ρόφημα (πραγματική ιστορία , δεν την βγάζω από το μυαλό μου!) , μπορεί να απαγορεύσει να ακούς τραγούδια που δεν του αρέσουν (ακόμα και αν είναι σεμνά..) να επιβάλλει τις απόψεις του, να επιβάλλει σε ενορίτες να …πάψουν να γελούν (γιατί «δεν είναι πνευματικό»…) να προσπαθεί να καταπνίξει οποιαδήποτε προσπάθεια δεν ελέγχει εκείνος, καθώς και οποιαδήποτε προσπάθεια να εκφραστεί κάποιος πέρα απο τα πλαίσια που δεν έχει ορίσει. Ο αυθορμητισμός βαπτίζεται «αμαρτωλός» μπροστά σε μία αδιόρατη«υπακοή», τάχα μοναστηριακού τύπου (Ο γράφων έχει μείνει σε μοναστήρια για αρκετό καιρό και επινε φραπέ καθημερινά:-) ) . Οχι η Ορθόδοξη υπακοη. Ο λόγος που περιορίζονται τα πάντα, εκτός από τον έμφυτο ψυχαναγκασμό τους είναι και ένας ακόμα: Για να μην φανεί πιθανή μειονεξία του Μπούλη, στους «οπαδούς» (γιατί λογικό ποίμνιο, δεν τους λες…). Πρέπει ο παπαΜπούλης να φαίνεται «ατσαλάκωτος«. Μαζεύεται πολύς κόσμος γύρω απο τέτοιους , γιατί ο κόσμος αποζητά κάποιον να τους βοηθήσει «μαγικά».  Η πραγματική μετάνοια είναι δύσκολο πράγμα. Απαιτεί κόπο, αγώνα, αβεβαιότητα. Συνήθως τέτοιοι παπαμπούληδες ούτε έχουν βιώσει την υπακοή , ούτε την γνωρίζουν και την χρησιμοποιούν ως δικαιολογία μέχρι να καταλήξουν ναονομάζονται «Γέροντες«. Δεν έχουν καμία πρακτική εμπειρία , γενικά. Είναι η γνωστή σε όλους ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΙΣΜΟΥ.

…μη παραδίδεις τον εαυτό σου σε άπειρο η σε γεμάτο πάθη δάσκαλο,
γιατί τότε, αντί για την Ευαγγελική ζωή, θα μάθεις μία ζωή διαβολική.
Γιατί των καλών δασκάλων η διδαχή είναι καλή, ενώ των κακών κακή.
Από σπόρους κακούς φυτρώνουν φυτά, που κάνουν πάντα κακούς καρπούς.
Εκείνος, που ενώ είναι τυφλός, αναλαμβάνει να οδηγήσει άλλους, είναι απατεώνας·
και όσοι τον ακολουθήσουν θα πέσουν στον λάκκο απώλειας, σύμφωνα με τον λόγο τού Κυρίου,
«τυφλός τυφλόν εάν οδηγή αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται»
Αγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος
(Ματθ. 13, 14, Φιλοκ. τομ. Γ”, σελ. 242)

  • Ο Ψυχομπούλης.

Δεν μιλάμε εδώ για κάποιον που απλά σπούδασε η μελέτησε ψυχολογικές τεχνικές. Ορισμένοι είναι αξιολογότατοι. Οχι, εδώ θα πούμε για κάτι άλλο. Γι’αυτόν που ειδωλοποίησε την φιλοσοφία (γιατί αυτό είναι…) της ψυχολογίας και προσπαθεί να την αναδείξει σε μορφή ποιμαντικής. Πράγμαόχι απλά άτοπο, αλλά ωλέθριο ορισμένες φορές. Γι” αυτούς η ψυχολογία και η ψυχανάλυση είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο. Το χρησιμοποιούν για να κάνουν το άσπρο/μαύρο. Ούτε Στον Χριστιανισμό δεν κάνουμε τόσο ανάλυση προκειμένου να αυτοδικαιωθούμε ρε παιδιά ! Καθίστε, σκεφθείτε-σκεφθείτε το τι έχετε κάνει λάθος, συζητήστε το. Και που θα πάει, θα βρείτε μια καλή δικαιολογία. Βέβαια είναι αυτή η αλήθεια; Και δεν βαριέσαι ! Τι είναι η αλήθεια; Αφού εγώ ξαλάφρωσα και νοιώθω καλύτερα;!;! Οπότε όλα καλά. Και όλοι αυτοί που διαφωνούν με την ψυχανάλυση, κατηγορούνται ως προβληματικοί. Σίγουρα. Και τελικα το πρόβλημα τους είναι σίγουρο ότι την έχουν μικρή. Την αυτοπεποίθηση, ντε. Και -γι” αυτούς- γενικά η θρησκεία είναι νευρωτικό κάτι ενώόλοι οι ψυχαναλυόμενοι είναι προσωποποιήσεις της ψυχικής υγείας . Έτσι. Και από ψυχαναλυτική σκοπιά μπορώ να πω, αυτο-ψυχαναλυόμενος πως επειδή σκέφτηκα κάτι στο μυαλό μου και το δικαιολόγησα και το ανέλυσα, είμαι πολύ έξυπνοςκαι έμπειροα. Σίγουρα κατανοώ και τον εαυτό μου και τους άλλους. Σίγουρα. Χμμμμ… Σίγουρα; Μάλλον όχι. Το καταλαβαίνεις άλλωστε και από την ίδια την την συμπεριφορά τους. Σε πνίγουν. (αν και ορισμένοι πνιγόμαστε και μόνοι μας, σε ένα ποτήρι νερο, χωρίς βοήθεια…)  Ενώ οι Άγιοι έδιναν ώθηση για αγώνα. Δεν επαναπαυαν οι Αγιοι , αλλά δεν δημιουργούσαν και θλίψη η πεσμένο ηθικό. Άλλο μετάνοια, άλλο κλαψοφαγούρα. Χρησιμοποιούν δε αυτοί οι Μπούληδες τις τεχνικές που γνωρίζουν , ως όπλο ενάντια στους διαφωνούντες. Τους αναλύουν -εξωτερικά, με βάση γνωρίσματα και συμπεριφορές- και φτάνουν σε συμπεράσματα (που είναι για τον λουτσο,  ψαρίλα μυρίζουν…) τα οποία χρησιμοποιούν για να εξουθενώσουν τον διαφωνούντα. Πάντα για χάρη της «επιστήμης» . Συνήθως τέτοιοι άνθρωποι έχουν υποστεί (οι ίδιοι η το περιβάλλον τους) τραμπουκισμό/εκφοβισμό/επίθεση (Bullying) και κατόπιν βρήκαν μια ανάπαυση στις ψυχολογικές τεχνικές αυτές. Γι’αυτό και όποιος διαφωνεί είναι εχθρός τους. Δεν είναι απλά κάποιος που διαφωνεί. ΠΡΕΠΕΙ να αποδείξουν σε όλους πως είναι προβληματικός. (Ad Hominem επιθεση) Δυστυχώς τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν γνωρίσει πραγματικά την θεραπευτική της Εκκλησίας. Γιατί για να την γνωρίσεις πρέπει να έχεις γνωρίσει και κάποιον θεραπευμένο που να έχει επίγνωση του τι εφαρμόζει . Και αυτό -δυστυχώς- είναι σπάνιο. Και αυτό είναι δράμα και ευθύνη όλων μας.

Οπότε, μετά, φτάνουν στο σημείο όχι απλά να θέλουν να εφαρμόσουν τις φιλοσοφικές ψυχολογικές τεχνικές στην ζωή της Εκκλησίας, αλλά και να θέλουν να ελέγξουν ολη την εκκλησιαστική εμπειρία με βάση τις τεχνικές αυτές.

Αλίμονο αν διαφωνήσεις. Είσαι προβληματικός, τουλάχιστον. Θα βρουν κάποιο πρόβλημα σου για να στο θυμίζουν (Ad Hominem επίθεση) η απλά θα εισπράξεις ειρωνεία. Τα προβλήματα των ψυχαναλυόμενων και των ψυχαναλυτών , μπορεί να τα περνάνε και ως προτερήματα (δύο μέτρα και δύο σταθμά). Όλες αυτές οι τεχνικές χρησιμοποιούνται με ένα τάχα «θεραπευτικό» πρόσχημα, αλλά είναι κανονική επίθεση.

Οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι μιλούνε
για απωθημένα και κληρονομικά,
γιατί δεν γνωρίζουν την ανθρώπινη ψυχή,
που μόνο με τον θείο έρωτα θεραπεύεται
και ζεί στην εν Χριστώ χαρά.

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
(“Κοντά στον Γέροντα Πορφύριο.
Ένα πνευματικοπαίδι του θυμάται”,
του Κων/νου Γιαννιτσιώτη)

ΠΗΓΗ.Ο.Ο.Δ.Ε BLOG

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: