Ὁ παπα-Γαβριήλ, ἀπὸ τὰ Γιαννακόπουλα


Ἀπὸ τὸ σημεῖο ποὺ συναντιῶνται τὰ δρομάκια τὰ ὁποῖα ἔρχονται, τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ Χαΐρι καὶ τὸ ἄλλο ἀπὸ τὰ Καυσοκαλύβια, προχωρώντας ἀνατολικότερα, λίγο πρὸς τὰ κάτω, συναντᾶμε τὸν δρόμο γιὰ τὰ Γιαννακόπουλα, ὁ ὁποῖος, προχωρεῖ δεξιὰ ἀπὸ τὸν ζυγὸ λοφίσκου καὶ βρίσκουμε τὸ ἡσυχαστήριο ποὺ λέγεται Γιαννακόπουλα.
Ἐδῶ, τελείωσαν τὸν βίο τους, ἀσκητικά, τρία ἀδέλφια ἀπὸ τὴν οἰκογένεια Δελαβέρηδων, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὰ Κύθηρα. Τὰ τρία ἀδέλφια ἦταν οἱπρῶτοι ἐργοστασιάρχες καὶ κατασκευαστὲς μωσαϊκῶν πλακῶν στὸν Πειραιᾶ. Ἔγιναν μοναχοὶ καὶ ὀνομάστηκαν, ὁ πρώτος ἀδελφὸς Χρύσανθος, ὁ δεύτερος Χριστοφόρος ἱερομόναχος καὶ ὁ τρίτος Σωφρόνιος. Καὶ οἱ τρεῖς ὐπῆρξαν πολὺ ἐγκρατεῖς καὶ ἐνάρετοι.
Διάδοχος ἐκείνων καὶ συνεχιστὴς τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς, μὲ γενικὴ ἐγκράτεια, νηστεία καὶ ἄσκηση, μὲ συνεχῆ καὶ ἀδιάλειπτη προσευχή, ἦταν ὁ ἁπλός, ἀγαθὸς καὶ ἐξαιρετικὸς Πνευματικὸς παπα-Γαβριήλ, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὸ Βαλτεσινίκο τῆς Γορτυνίας, ὁ ὁποῖος εἶχε φθάσει σὲ μέτρα ἁγιότητος καὶ ὁ Θεὸς τοῦ εἶχε ἀποκάλυψει πολλὲς ὀπτασίες. Κοιμήθηκε σὲ ἡλικία 100 ἐτῶν καὶ πλέον, ἀπὸ τὰ ὁποῖα, τὰ 85 τὰ ἔζησε σὲ αὐτὴ τὴν ξερὴ καὶ ἄνυδρη ἔρημο. Ὁ παπα-Γαβριήλ, ὐπέμεινε σκληρὸ πόλεμο ἀπὸ τὸν σατανᾶ.
Λειτουργοῦσε τὴν ἀναίμακτη θυσία μέχρι τὰ βαθειά του γεράματα σχεδόν, ἡμέρα παρὰ ἡμέρα καὶ πολλὲς φορές, ὅταν εἶχε πρόσφορα καὶ προσωπικὸ νὰ τὸν βοηθήσει, λειτουργοῦσε καὶ κάθε ἡμέρα. Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ λειτουργήσει, τὴν προηγούμενη νύχτα δὲν ἔπεφτε σὲ στρῶμα νὰ κοιμηθεῖ, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία ποτὲ δὲν κοιμόταν. Καὶ ὅταν τὰ καλογέρια του, τοῦ ἔλεγαν νὰ πέσει λίγο καὶ νὰ ἀναπαυθεῖ, αὐτὸς ἀπαντοῦσε: «Δὲν κάνει νὰ κοιμόμαστε μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία, καὶ τὴν Θεία Κοινωνία, γιατὶ πήραμε μέσα μας τὸν Χριστό, καὶ δὲν πρέπει ὁ κοινὸς ἐχθρὸς νὰ μᾶς βρεῖ κοιμωμένους, νὰ μᾶς πειράξει καὶ νὰ μολύνει τὸ σῶμα ἢ τὴν ψυχή μας καὶ νὰ μᾶς βάλει ἀκάθαρτους λογισμοὺς καὶ βλαβερὲς ἐπιθυμίες ἀπὸ τὶς ὁποῖες φεύγει ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μὲ τὴν Θεία Κοινωνία μπαίνει μέσα μας». Καὶ γιὰ νὰ δώσει ὁ ἴδιος τὸ καλὸ παράδειγμα στοὺς ἄλλους, δὲν κοιμόταν ποτέ, οὔτε πρὶν οὔτε μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία, παρὰ μόνο ἀναπαυόταν στὸ κάθισμα γιὰ λίγο.
Ἐπίσης, ἦταν πολὺ ἐγκρατὴς στὸ φαγητό του, μία φορὰ τὴν ἡμέρα γευόταν λίγο παξιμάδι μὲ ἐλιὲς καὶ κανένα κρεμμύδι ἢ κανένα μαρούλι, ὅταν κανεὶς τοῦ πήγαινε. Πολὺ λίγο λάδι ἔβανε στὸ φαγητό του, μόνο κάθε Σαββατοκύριακο. Σὲ ὅλες δὲ τὶς τεσσαρακοστὲς καὶ νηστίσιμες περιόδους δὲν ἔβανε ποτὲ λάδι. Μάλιστα, ἔλεγε, πὼς βάση καὶ θεμέλιο ὅλων τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ νηστεία καὶ ἡ ταπείνωση. Ἂν ἀπὸ αὐτὰ τὰ δύο λείπει τὸ ἕνα, καμία ἀρετὴ σωστὴ καὶ ἀληθινὴ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποκτήσει ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά, ὅλες οἱ ἀρετές του θὰ εἶναι ὑποκριτικὲς καὶ ψεύτικες.

ΠΗΓΗ.periagiouorous.blogspot.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: