Μία φλογέρα που έγινε άρπα

να

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

 

 

15 χρονώ. «Ήμουν μικρός». Έτσι, δε λέμε οι περισσότεροι; Όμως, κι εκείνος εκειδά, μήπως δεν ήτανε μικρός;

 

Ήταν βοσκός. Τον έλεγαν Στάνκο. 15 χρονώ παιδάκι στα πρόβατα και στα λιβάδια.

 

Πηγαίνουν οι Τούρκοι, βουτάνε από τον σβέρκο το παιδί και το στοίβουνε χάμω να προδώσει.

 

«Που είναι, ρε, οι καλόγεροι; Που κρύβονται;».

Ούτε που καταδέχτηκε ο μικρός να καταδώσει τους πατέρες. «Ρε, θα σου τσεκουρώσουμε τα χέρια! Θέλουμε τους καλογέρους!». Τίποτε ο μικρός. «Είμαι χριστιανός».

 

 

Βοσκός – αλλά, επίκουρος καθηγητής γενεών και θυσιών. 15 χρονώ – αλλά, στη θυσία εβδομήντα.

 

Του τσεκούρωσαν τα χέρια στεγνά, κοφτά και δίχως οίκτο. Οι χείρες του υπάρχουν έως σήμερα στη χώρα της Σερβίας, όπου υψώνεται όμορφος ναός του Αγίου Στάνκο του Βοσκού.

 

Έδωσε τα χέρια του, τη ζωή του, για να μην καταδώσει τους πατέρες. Δεν κράτησε ξανά τη φλογέρα του. Θα κρατάει εις τους αιώνες άρπα ενώπιον του Θρόνου του Κυρίου μας.

 

 

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Λενυ

    Τό σφαγμένο Αρνί νά πολεμήσει τό θηρίο.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: